Тэр надад нулимсаа харуулахгүй гэсэн үү? нэг бол хүүдээ харуулахгүйг хичээсэн үү? дээш харан нэгэнт од харагдахгүй их утаа хөшиглөсөн Улаанбаатарын тэнгэрээс юу ч юм хайн зогсоно. Бид хоёр хэдхэн л зүйл ярьсан. Би түүний амьдралын талаар тэр хэдхэн үгнээс нь хангалттай төсөөлөлтэй болох шиг боллоо. Яагаад ч юм яг л энэ эмэгтэй шиг хүмүүсийг олж хүүхдүүдтэй нь ажиллах л бидний өнөөх "сайн үйлс" маань болно шүү дээ хэмээн төсөөлж байлаа. Энэ хооронд түрүүнээс хойш "даарч байгаа даа" хэмээн бодож байсан 4 орчим насны хүү нь нааш цааш гүйн "тоглоно".

Бид шинэ жилийн арга хэмжээ явуулахад Баянзүрх зах дээр ажил хийдэг хэдэн хүүхэд оролцсон юм. Тэдний дотор байсан нэг сэргэлэн шар охин 2 бэлэг эзэнгүй үлдэхэд манай хоёр жаахан дүү гэртээ байгаа би наад бэлгийг чинь авч болох уу? гэж хэлээд авч байсан юм. Түүний ээж байлаа.

Нэлээд хэд хоногийн өмнөөс Бафль надруу яриад Уянгаагийн ээж гээд нэг бүсгүй ярьж байна. Гурван хүүхэдтэйгээ гэртээ байдаг гэнээ би яах учраа мэдэхгүй байна. Эргэж холбоо барих утасгүй байна яах вэ гэлээ. Би "надруу яриулчих, уулзаж байгаад шийдэе" гэлээ. Ахиад л хэд хоногийн дараа Бафль яриад чамруу ярьж чадахгүй юм байнаа. Чи энэ утасруу яриад холбогдчих, хүний утас гуйж ярьж байгаа юм байна шүү гэлээ. Би ч за гэсэн боловч яг нэг хуралтай байгаад тэр даруйдаа ярьж чадсангүй. Бараг 20 минутын дараа ярьтал аан тэр хүн гараад явчихсаан гэлээ. 

Тэгсэн 5 дахь өдөр ахиад Бафль яриад өөр нэг утас өглөө. Бас л хүний утас гуйж ярьж байгаа юм байна. Би тэр дор нь ярилаа. Орой 19,00 цагаас уулзая гэлээ. Бид хүүхдүүдтэй хэрхэн ажиллах талаар ярих гэж байсан юм. 

Тэгээд л уулзах хооронд ярьсан яриа.

- Би 3 хүүхэдтэйгээ айлын хашаа харангаа нэг гэрт нь амьдардаг юм. Нуулгүй хэлэхэд амьдрал хүнд л байна. Намайг хүүхдүүдийнхээ 9 мянган төгрөгөөр амьдралаа болгож яваа гэхээр хүн үнэмшихгүй л дээ. Уянгаагаа сургуулиас нь хоцроохгүйг хичээж байна. Бага маань ой ч хүрээгүй болохоор ажил хийхэд хэцүү байна. Уг нь нэг дэлгүүрт ажилд орсон боловч "татлаа ихтэй" гээд халчихсан. Тэгээд энэ хоёр багатайгаа гэртээ байж байна даа.

- Энэ хүүгээ цэцэрлэгт явуулаач улс мөнгийг нь төлж байгаа шүүү дээ.

- Мөнгө нь бага болохоор өлмөн зөлмөн л байгаа гэсэн, тэгэхдээ гэртээ хоосон байснаас дээр юм болов уу? /инээв/

- Бид нар ямар ч байсан Уянгааг сонгох 21 хүүхэддээ оруулаад өөрсдийн чадах чинээгээрээ дэмжнээ. ЯГ ингэж хэлэхэд л тэр тэнгэр харан нулимсаа барих гэж тэвчиж байсан юм. Би ч өөр зүйлд анхаарал хандуулах санаатай.

- Уянгаад шинэ жилийн арга хэмжээ таалагдсан байна уу?

- Таалагдахаар барахуу даа. Өнөөх уруу царайлж явдаг охин маань бүүр нэг сэргэлэн төрхтэй болчихсон, үсэндээ саатай, солих хувцасаа торонд хийчихсэн, кино үзсэн, бэлэг авсан, гоё гоё юм идсэн, өвлийн өвөөтэй таараад хэмээн ярьж өгсөн. Би ч эхлээд айх гайхах зэрэгцсэн. Тэгээд хэн тусласан юм гээд нэг утас өгөхөөр нь ямар ч байсан та нартай холбогдоё гэж бодоод... хэмээлээ.

- За би таны хаягийг тэмдэглээд авчихая тэгээд гэрт чинь очиж уулзннаа, наад хүүхэд чинь хөлдөрх нь байна та одоо гэртэнэ харьдаа.

- За та нарт маш их баярлаж байна. Бусад найз нартаа ч бас дамжуулаарай.

Ингээд л бид хоёрын яриа дуусч би нэг гудамж, хаалганы дугаар, эмэгтэйн нэртэй үлдсэн юм.

Хүүхдүүдтэй спортын өдөрлөг зохион байгуулсан өдөр бараг л хажууд нь байсан тул такси хөлслөөд хайлаа. Энэ гудамж, хашааны дугаар энээ тэрээ бол хэрэг алгаа яг л 11, 12, 13, 14 гээд 15, 16 нь байхгүй байх юм. Тэр хавиар байгаа хүмүүсээс асуугаад ч сураг эс гарав. 

Орой нь хэсгийн ахлагчтай нь хаолболгдоод хажууд нь байдаг айл амьтнаас нь асуугаад ч бас л олсонгүй. Бафль, Тэгшээ, Балжаа, 17-р хорооны хэсгийн ахлагч Батчулуун эгч, Нямка бид хэд бараг л Танайд хоноё нэвтрүүлгийнхэн шиг л айл айлын хашаа балбаад нохойнд нь уруулчих гээд гөө мөн их явсан даа.

Яагаад ч юм энэ эмэгтэйн амьдралыг газар дээр нь үзэж хараад нэг их том биш ч бас ч гэж боломжийн хирээр туслачих юмсан гэж зүтгэсэн минь тэр.

Тэгээд оройжингоо л яагаад олсонгүй вэ? Хаягийг нь жаахан тодорхой авахгүй яаваа, ахиад ярих болов уу? хэмээсэн баахан бодолд гашиллаа.

Би энэ эмэгтэйг ямар ч байсан олно доо. Түүнд бага ч болов туслая. Өөрөө амьдрах гээд зүтгэвч үнэхээр боломж нь болохгүй байгаа энэ мэт хүмүүсийн хүүхдүүдэд туслах нь л бидний зорилго гэж манай багийнхан тохирсон юм.

Тэр эмэгтэйн гэрийг олоогүйдээ ч тэр үү? орой нь тэнгэр харж зогсоход хацар даган бүлээн оригсоноо тун удалгүй хүйт дааж билээ. 

Олноо олно.