Өнөөдөр ДОХ-той тэмцэх дэлхийн өдөр. Хэсэг хугацаанд ч болов бас энэ чиглэлээр багагүй зүйл хийж явсан тул та бүхнийг доорхи бичлэгт анхаарлаа хандуулахыг хүсч байна. Сонирхолтой баримтууд ч харагдах байх.

Би сая хэд хэдэн судалгааны ажил хийлээ. Дандаа л ХДХВ/ДОХ-д өртөмтгий болон эрсдэлтэй олон нийтийн дунд. Үнэхээр тэд нарын амьдрал болон, зан үйлийг нь хүлээн зөвшөөрөх нь бэрхтэй боловч бас л нэг бүлэг иргэдийн асуудал яригддаг гэдгийг ойлгож авлаа. Миний ажилсан бүлгүүд нь гэй залуус болон биеэ үнэлэгч эмэгтэйчүүд. Энэ хүмүүсийн дунд ажилласан хугацаандаа хэн нь ч энэ замыг сайн дураараа сонгоогүй гэдгийг нь ойлголоо. Эмэгтэйчүүдийн хувьд бол ихэнх нь л амьдралын хатууг давж чадалгүй арай хялбараар мөнгө олох гэж энэ замруу орсон байна. Харин гэй нөхдийн хувьд бол тэд үнэхээр л төрдөг юм шиг байна шүү. Өөрсдөө хүлээн зөвшөөрөхгүй байгаа боловч үнэндээ бол төрөлхийн л эрэгтэй хүнийг сонирохдог, тэднээс таашаал авахаар төрсөн гэдгээ хүлээн зөвшөөрцгөөгөөд байх юм. За энэ бол оршил.

Нийгэм тэр чигээрээ энэ хүмүүст дуртай биш, өөрсдөө ч энэ байдлаа нууж амьдарч байгаа мөртлөө яагаад хүмүүс энэ замыг сонгоод байгаа дээр л ярих гэсэн юм. Энэ нь л гэй залуус төрдөг, биеэ үнэлэгчид нь нийгмийн нэг үзэгдэл гэдгийг харуулаад байх шиг байгаа юм. Аль ч нийгмийн үед энэ хоёр бүлгийхэн байж л байсан байгаа юм. Хэн ингэж өөрийгөө нийгэм нь үзэн яддаг тэр бүлгийн гишүүн болгохыг хүсэх вэ дээ. Энэ асуултын хариу нь л тэдэнд "өөр боломж байхгүй" гэдэг үг юм шиг санагдаад байна.

Би л лав эдгээр хүмүүсийг хувь хүнийхээ хувьд ч ажлынхаа хувьд ч үзэн ядаагүй. Тэднийг өрөвдөө ч үгүй. Бас өөнтөглөн буруушаагаагүй.

За даа юу ч бичих гээд байгаа юм бүү мэд. Тэгэхдээ сүүлийн 4 хоног жаахан стресстэй ажилласан болохоор тэрийгээ тайлж байгаа юм байлгүй дээ. Ер нь л их хэцүү томилолт байсан даа. Энэ хүмүүсийгн ойлгох нь бүүр ч хэцүү байдаг шүү. Ойлгохоос л өөр гарц байхгүй мэт. 2007.03.07

Энэнээс илүү ялгаа байгаа юу?