Манай ажлынхан гэж байнга ийш тийшээ тэнэсэн хүмүүс байдаг юм. Тэгсэн сая Солонгос яваад ирсэн хэсэг нөхөд гүзээлзгэнэ аваад ирсэн байна. Хужаагийн хулхины гүзээлзгэнийг бодуул их аятайхан амттай юмаа.

Тэгээд бас надаа хоёр ч янзын архи ацарж өглөө.

Би тэгээд бодлоо. Би ч хөөрхий "архичин" гэдэг имижтэй болчихжээ дээ гэж. Хэ хэ. Ашгүй тэгтэл хэн нэг нь оймс өгч сэтгэлийг минь амраалаа. Түүнээс зөвхөн л архи өгөөд байвал чааваас энэ муу Анжигайд архи л байхад болно гэсэнтэй ялгаагүй шүү дээ. 

Бодоод байсан чинь ер нь яадгийн бэ? Архи бэлгэнд авч байна гэдэг чинь том хүн гэж хүндлэн идээн умдаан дээж барьж байгаа хэрэг биздээ энэ чинь.

Бас нэг хүүхэд Бангладешаас хөөрхөн аяга авчирч өгсөн юм. Одоо л тэр аягыг ашиглах цаг ирсэн байна даа. Ха ха ха.

За за тэгээд ганцаараа идсэн Анжигай таргалахгүй тул та бүхнийгээ бас энэ муу умгар бор овоохойгоороо дамжуулаад дайлчихая.

Нэрэлхэлгүй идэцгээ, ууцгаа. 

Миний муу төрсөн дүү хоцрох вий. Удаан юм зайлуул. Хэлээрэй цаадахдаа.

Сайхан харагдаж байгаа биздээ. Цэл хүйтэн гүзээлзгэнэ амандаа хийж байна гээд төсөөл дөө.

Гүзээлзгэний доор өнөөх нэр төр хамгаалсан оймс байж байна. Би тэр нэртэй бор аягатай яг ижилхэнүүдийг сая Филиппинээс ирэхдээ ажлынхаа бүх хүмүүст өгсөн юм. Аяганы ахриу өдөртөө гэж энэ дээ.

Бие нь жижигхэн ч бэлчээр нь том лүднүүд байлгүй дээ. Хиа хиа.

Тэднийг үүгээр даруулахад биед сайн ч байсан, муу ч байсан өнгөрсөөн гэж. хэ хэ хэ. Ядаж байхад баасан гаригт ирдэг нь одоо ерөөл төвилан л байхдаа.

Зиа зиа ийм л байна дөөө нээрээ.

Бэлгийн замаар амьдрах ч сайхан юмаа.

Тэгэхдээ та нар ЭНЭ бичлэгийг заавал умшаарай.